مىكند قرضهاى شما را وبه ما افتتاح مىكند خلافت وهدايت را وبه ما ختم مىكند نه به شما ، ومائيم غار شما وپناه شما مانند أصحاب كهف ، ومائيم كشتى نجات شما مانند كشتى نوح ، ومائيم درگاه حطّهء شما مانند باب حطّهء بني إسرائيل . وسيّد رحمه اللّه فرموده است كه : محمد بن العباس تأويل اين آية را به اين وجه به بيست طريق روايت كرده است به اندك زيادتى ونقصانى « 1 » . وفرات بن إبراهيم نيز روايت كرده است به اندك تفاوتى « 2 » . ودر كتاب تأويل الآيات الباهرة از تفسير محمد بن العباس به سند معتبر از سورة بن كليب روايت كرده است كه : از امام محمد باقر عليه السّلام سؤال كردم از تفسير اين آية ، حضرت فرمود كه : ظالِمٌ لِنَفْسِهِ آن است كه امام را نشناسد ؛ گفتم : پس مقتصد كيست ؟ گفت : آن است كه امام را شناسد ؛ گفتم : سابق به خيرات كيست ؟ گفت : امام است ؛ گفتم : پس از براي شيعيان شما چيست ؟ گفت : گناهان ايشان آمرزيده مىشود وقرضهاى ايشان ادا مىشود ومائيم باب حطّهء ايشان وبه ما آمرزيده مىشود گناهان ايشان « 3 » . وأيضا به سند معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : الَّذِينَ اصْطَفَيْنا آل محمد عليهم السّلام‌اند كه برگزيدهء خدايند ؛ وظلم كنندهء بر نفس خود ، هالك است ؛ ومقتصد ، صالحانند ؛ وسابق به خيرات ، على مرتضى عليه السّلام است ، خداوند عالم مىفرمايد ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ يعنى قرآن ، جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يعنى آل محمد عليهم السّلام داخل مىشوند در قصور بهشتها كه هر قصرى از يك دانهء مرواريد است كه در آن شكافى ووصلى نيست ، اگر جمع شوند أهل اسلام در آن قصر گنجايش همه داشته باشد ، ودر آن قصر قبّه‌ها از زبرجد بوده باشد ودر هر قبّه دو درگاه بوده باشد كه هر درگاهى طولش دوازده ميل بوده باشد كه چهار فرسخ است ؛ بعد از آن خدا مىگويد كه : ايشان چون داخل بهشت شوند گويند : « حمد وسپاس خداوندى را سزاست كه از ما برداشت حزن را » ،

--> ( 1 ) . سعد السعود 107 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 2 / 481 . ( 2 ) . تفسير فرات كوفي 348 . ( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 481 .